داشته باش بر اينكه عمرت در غفلت صرف شده و يارى بطلب از خدا بر پاك كردن ظاهرت از گناهان و پاكيزه نمودن باطنت از نواقص و عيوب و دنباله مسامحه و ادامه غفلت را قطع كن و آتش و شعله شهوات را در درون خود خاموش نما . 23 - مصباح الشريعه حضرت صادق عليه السلام فرمود . وقتى محبت الهى بر باطن بنده‌اى تابش كرد او را از هر شغل و قيدى ميرهاند و هر چه جز با او باشد ظلمت و تاريكى آور است . و محب و دوست واقعى خدا سر و باطنش از همه خالص‌تر است و در گفتار از همه راستگوتر و در عهد و پيمان از همه باوفاتر و در كردار و عمل از همه پاكتر و در ذكر و دعا از همه بىريا و صاف‌تر و در باطن و درون از همه بنده‌تر . هنگام راز و نياز و مناجاتش ملائكه آسمان مىبالند و بديدن و ملاقات او افتخار مينمايند و از بركت وجودش خداوند متعال شهرها را آباد ميفرمايد و باحترام او لطفش را شامل حال بندگان ميدارد هنگامى كه به حق او از خدا چيزى درخواست كنند عنايت مىكند و بلاها را برحمتش بر طرف ميسازد اگر مردم رتبه و منزلت او را در نزد خدا بدانند به خدا تقرب نمىجويند مگر به واسطه خاك قدم او . امير مؤمنان عليه السلام فرمود شعله عشق و محبت خدا به چيزى نميرسد مگر اينكه او را ميسوزاند و نور معرفت الهى بر چيزى نمىتابد مگر اينكه او را روشن ميسازد و ابر رحمت و لطف او بر هر چه قرار گيرد مىپوشاند و نسيم محبت بر چيزى نمىورزد مگر اينكه به او تحرك ميبخشد و آب فيوضاتش همه چيز را حيات ميدهد و سرزمين معرفت خدائى همه چيز در او ميرويد ( معدن تمام خيرات و كمالات است ) پس كسى كه دوست بدارد خدا را همه چيز به او ميدهد از ثروت و قدرت . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود هنگامى كه خدا بنده‌اى را از امت من دوست بدارد محبت او را در دل برگزيدگان خود و در ارواح ملائكه و ساكنين عرشش مىافكند كه او را دوست داشته باشند اين چنين است دوست حقيقى - خوشا به حال او خوشا به حال او و روز قيامت شفاعت مهمى دارد نزد خدا . 24 - مصباح الشريعه حضرت صادق عليه السلام فرمود كسى كه شوق الهى در دل دارد اشتهاء و ميلى به خوراك ندارد و لذتى از آشاميدنى نمىبرد و خواب راحتى نميكند و انسى با بستگان و دوستان نمىگيرد و جايگاه معينى براى خود اتخاذ نميكند و بدنبال مسكن و عمران نيست و لباسهاى نرم و ظريف نمىپوشد و آرامش و قرارى ندارد و شب و روز اشتغال بعبادت پروردگار و انجام وظيفه خود دارد باميد اينكه به آنچه اشتياق دارد برسد و با زبان شوق مناجات خدا مينمايد و از باطن و حالت درونى خود تعبيرات لطيفى دارد . همچنان كه خداوند از حالت اشتياق موسى بن عمران عليه السلام در آن ميعادگاه